در زندگی فرهنگ سازی کردیم مسلمانی تنها به نماز خواندن نیست

عابد و روزه دار واقعی کسی است که سنتهای غلط را بشکند.

وفایی نسل فردا

حجت الاسلام محمد رضا صالحیان مسئول دفتر نمایندگی شورای سیاستگذاری

ائمه جمعه استان اصفهان و مشاور استاندار در امور روحانیت برایمان می گوید:

اگر عبادت را در بحث نماز و روزه خلاصه نکنیم و دایره وسیعی را برای عبادت

و بندگی خدا در نظر بگیریم این رشد و تعالی در هر زمان و مکانی و ماهی می تواند

 به خوبی و زیبایی انجام شود لذا این رشد صرفا اختصاص به ماه رمضان ندارد

 اما این ماه فرصت ویژه و زمینه های اسانتری را برای نیل به اهداف متعالی

انسانی فراهم می اورد .

اگر ما در زندگی منظم باشیم و این را بدانیم که بزرگترین عبادت نظم است بیشتر

 خودمان را با این مقوله هماهنگ می کنیم .

یکی از معضلات ما در جامعه خودمان این است که اسلام – تشیع و قران و

اهل بیت را یدک می کشیم اما در مسائل ریز زندگی که وارد می شویم هیچ یک از

این مباحث و مواردی که با انها در گیر هستیم با هیچ یک از انها که یدک می کشیم

هماهنگی ندارد ، مسلمانیم اما منظم نیستیم ، مسلمانیم اما وجدان کاری ما اشکال

 فنی دارد . در ست و با قانون رانندگی کردن در خیابان نوعی عبادت ، چرا نباید مسلمانها

به این ابعاد عبادت توجه داشته باشند ، در شب قدر ماه مبارک بیش از هزار اسم از

 اسامی خدا خوانده می شود در دعای جوشن کبیر که حکایت از نظم خدا دارد بنابراین

 نظم بز بهترین عبادات است.

وقتی در سیستم اجتماعی و زندگی دیگران را بر خود مقدم بدانیم این عمل از بزرگترین

 نوع عبادات است .

این نقطه در اذهان افراد مسلمان که تنها نماز – روزه بالاترین عبادت محسوب می شود

 کاملا اشتباه است . مردم باید بدانند وقتی حقوق زن و مرد در خانه رعایت می شود

 این بزرگترین عبادت است ، هنگامی که برای تربیت بچه وقت می گذاریم عبادت،

 عبادتهای اصلی این موضوعات است البته نماز برای اتصال به ان منبع است که رها نشویم .

عبادت در واقعیتهای زندگی نهفته است ، حالا شما ببینید ریز و درشت مسائل و

مباحثی که در زندگی وجود دارد ونسبت به انها بی اعتنایی و بی توجهی می کنیم و

 برای ما مهم نیست اسلام چقدر به انها مهر تایید می زند اگر این نکات رعایت نشود

 نماز و روزه و خمس و زکات هم هیچ فایده ایی ندارد .

حتما شنیدین که گفته میشه وقتی امام عصر ظهور می کند عدهایی فکر می کنن

 ایشون با دین جدیدی امدند در حالیکه این همان دین وایین اصلی تشیع است که

ما با یک روشها وسنتهایی که    مادر زندگی به غلط فرهنگ سازی کردیم . مثلا

شما در بحث اموات ببینید چقدر بازماندگان و بچه ها در زحمت می افتند برای اینکه

 به قول معروف ابرو داری کنند ، اینکه پدر ما فوت کرده این مراسم ماست این

 غذای ماست و مردم ببینند ما چطور ابرو داری می کنیم ... اینها در کجای دین ما

 گفته شده ، یعنی وقت تلف می شود پولها هدر می رود ، زندگیها مختل می شود

 در برگزاری سوم هفته چهلم و سال .در حالیکه اسلام واقعی می گوید وقتی فردی

فوت کرد اولا خانمها نباید در قبرستان حضور داشته باشند چون ان فضا با رو حیه

 لطیف زن سازگاری ندارد ، این مردها هستند که میت را با اداب اسلامی غسل

کفن و دفن می کنند و بعد همه چیز تمام می شود .اگر می خواهید گره ایی از کسی

 که مرحوم شده باز شود انهم در صورتیکه استطاعت مالی وجود دارد یا خود مرحوم

 به جا گذاشته ، خوب است گرسنه ایی را سیرکنید برهنه ای را بپوشانید با ان پول گره

 از کار کسی باز کنید این برای مرحوم بهتر و کمک کنده تر است ... کسی که برای

عرض تسلیت امده باید در محیطی ارام بدون سر وصدا بنشیند ایاتی از کتاب مقدس را

 زمزمه کند و تمام .. چه بلندگویی نیاز است چه خوش امد گویی چه اسم بردن هایی نیاز است ...

این برخلاف چیزی  است که شارع مقدس برای مسجد قائل است این صداها این مداحی

 ها این با کفش داخل شدنها این پذیراییها در مسجد چه معنایی دارد این ها همه

برخلاف موازین دینی است که متاسفانه در جامعه ما فرهنگ سازی شده که اگر

این کارها راانجام ندهید به بازمانده بی احترامی شده، دین حقیقی می گوید این پول

 را در مجرای مناسب هزینه کن ..

این سنگ قبرهای انچنانی این وقتهایی که از این بابت تلف می شود ، دین می گوید

 اطرافیان تا سه روز برای خانواده متوفی طعام ببرند برای اینکه دست ودلشان به

 طبخ نمی رود و بعداز سه روز هم از عزا دربیایند این اداب و رسوم که بازمانده

 تازه به بهانه های مختلف پخت وپز داشته باشد میزبانی کند و گاهی بعد از یکسال

 هم با ان تشریفات همه جمع شوند تا مشکی ها از تن دربیاید یا طرف به سر کار

 خود برگردد اینها همان بدعتهایی است که در ما نهادینه شده ، ایا فقط دروغ گفتن،

 تهمت زدن گناه است ، خیردین مقدس چیز دیگری است ...باید مراقب گناهان پنهانی باشیم.

ما وقتی یک مسلمان واقعی باشیم حتما معتقدیم که مرحوم شدن رفتن از

مرحله ایی به مرحله دیگری است پس دیگر اینهمه مصیبت برای چیست .

این است که می گویند وقتی امام عصر می ایند گویی دین جدیدی به همراه اورده

 در صورتیکه دین تازه ای نیست و چون ما حاضر نیستیم سنتهای غلط را بشکنیم

و پافشاری هم داریم برایمان تازگی دارد...

یا در بحث ازدواجها که این همه تشریفات برایش قائلیم این سنتهای غلطی که

 پایه گذاری شده کدامیک مطابق با قوانین دینی ماست ، این فرازو نشیبها این

 چشم وهم چشمی ها که هر کدام به نوعی زندگیها را مختل می کند در حالیکه

 از نظر شرع واقعی نیاز به هیچ کدام نیست ، شکستن اینها بزرگترین عبادت است .

 اسلام در 1400 سال پیش گفته کارها بسیار اسان است ، پیامبر در یک جمله

 فرمودند دین من دین اسانی است اگر دین من به ان اسانی که هست را عرضه

 بدارید فترتهای پاک به خوبی و راحتی انرا جذب می کنند .   

تمام این دین گریزیهای امروز جوانان ما به خاطر همین دیوارهای بی اعتمادی

است که میان روحانیت و مراکزدینی با جوان کشیده شده ، همه به خاطر پینه ها

 و وصله ها و خرافاتی که به مسائل دینی نسبت دادیم که اصلا و ابددا مربوط به

 دین نیست و صرفا ساخته و پرداخته فکر بشر یک گروه افراد جاهل و نادان و

 گاهی هم افراد مغرض و بعضا کسانیکه به گمانشان این کار دلسوزیست و شروع

 به فرهنگ سازیهای غلط کرده اند و صدها تاسف از اینکه با گوشت و خون ما

عجین شده و این مشکلات را به بار می اورد ...

بالاترین ذکر در تمام روزهای خدا اینست که به حقوق برادرت احترام بگذاری در

 تمام ابعاد روابط اجتماعی اقتصادی سیاسی حقوق همدیگر را پایمال نکنیم ، این

 ذکر است نه تسبیح در دست گرفتن و سبحان الله گفتن این اذکار ی که گفته می شود

 پوسته ذکر واقعی است و باطن ان این است که ما منظم باشیم و به عبارتی کارها

را برای خود ودیگران اسان کنیم ، در غیا ب هم غیبت نکنیم ایثار اخلاقی علمی

اقتصادی داشته باشیم این موضوعاتی که از طرفی به بدترین وجه و ازسویی به

راحتی از ان عبور می کنیم از بزرگترین عبادتهاست چه اینکه اگر این کارهایمان

 درست شد انوقت یک روز روزه داری یک رکعت نمازمان هم برابر صدها نماز و روزه است .

کسی که روی مرکب نشسته بود امد به امام حسن (ع) ناسزا گفت فحش مادر

 داد وقتی حرفهایش تمام شد امام فرمود گرسنه ایی تورا سیر کنیم برهنه ایی تو

را بپوشانیم غریبی تورا به خانه ات برسانیم...اینها ایثار اخلاقی است چرا در ایام

 و مراسمهای مختلف این ابعاد دین و عبادات برای مردم موشکافی نمی شود.

در هر محله چند لیسانس پیش دانشگاهی وجود دارد چرا یاد نگیریم اگر به پایین تر

 از خودمان کسی که به علم تو نیاز دارد کمک کنیم برابر صدها نماز پاداش دریافت

 می کنیم ، این بخل ها و حسادتها برا ی چیست . مسلمانی تنها در نماز خواندن نیست

مسلمانی واقعی قداست دارد ...

البته تمامی این مسائل ریز و درشت نیاز به برنامه ریزی  و بستر سازی دارد که

متاسفانه اجرا نمی شود و سخت گرفتار یک سری مسائل پر پیچم و خم شده ایم ....نه

از زندگی لذت می بریم نه از محبت کردن به دیگران نه از محبت دیگران به خودمان نه

از نانی که می خوریم و نه از تفریحی که می رویم ونه از موهبتهای خدادادیمان ان لذت

 واقعی را می بریم زیرا همه اینها الوده شده به استرسها نگرانیها تشویشها ، و

 مهمترین عامل برای اینکه انسان را به کسالت و تنبلی و بی برنامگی دچار سازد

 همین استرسها وتنشهای بیهوده است .

تمام دستورات دین امده که به انسان بگوید یا یک گذشته ایی دارد یا یک حالی دارد

یا یک اینده ایی ، می گوید گذشته تو را با توبه و استغفار و کار نیکو جبران می کنیم

 این امیدی است که خداوند به انسان داده پس اینهمه استرس برای چه ، اینده هم که

 هنوز نیامده اما به تو می گوییم اینده نگر باش و باید این زمان حال را قدر بدانی و

 با برنامه ریزی از ان لذت ببری ، که صد تاسف الان این چیزی است که در جامعه

ما وجود ندارد .

ما اگر بخواهیم مثل دیگران پیشرفت و ترقی کنیم دیگرانی که خوب ترقی کردند باید 

 پینه هایی را که در زندگی مارا فراگرفته دور بریزیم .

مسجد برای این است که این حرفها زده شود ، ذهن ها نسبت به دین واقعی ناب

 محمدی باز شود ولی می بینیم که این کانونها هم الوده شده، ان مداحی که می اید

 اشعاری که می خواند وقتی که گاه با مداحی های و مراثی دروغین از مردم تلف

 می شود غافل از اینکه نه تنها مستحق اجری نمی شود بلکه به وقت جمعیت هم

 مدیون است و این بدترین گناه است چراکه مادیات قابل جبران است ولی زمان خیر .    

از امام معصوم سوال شد بهترین اعمال در شب قدر چیست :می فرماید مباحث علمی

 اینکه کتابی بردار ی و مطالعه کنی الان در ذهن مردم شب قدر اینکه بروند در مسجد

 از پیر جوان زن و مرد و یک سخنران بیاد و همه را با یک چوب براند ... باید در

 این شب یک پله طرقی کنیم به سوی کمالات.

بالاخره اینکه اگر می خواهیم مسلمان حقیقی باشیم باید یک تحول اساسی در مراکز

 دینی مباحث اجتماعی اخلاق و فرهنگ عمومی بوجود بیاوریم متاسفانه این اشتباهات

 نسل به نسل در حال انتقال است .

باید به دستورات باطنی دین عمل شود ، دین ما دین اسانی است ، ما در معرفی

دین ناتوان بوده ایم بعد شما جوان فکر می کنید دین همه اش گریه و زاری است

 و در دین خنده گناه است ....این چیزی نیست که پیغمبر ما گفته است .

ماه رمضان فرصت مناسبی است که ببینیم درکتاب آسمانی چه آمده وهرروز ازمنابر

 دو پیام مفید ازاسلام ناب محمدی راجع به مباحث روزمره  درمساجد داده شود

 ونهضتی راه بیفتد برای اینکه سفره ی این قصه ها وخرافات برچیده شود که

متاسفانه سخنرانی های طولانی ومباحث غیرضروری جای موضوعات ضروری

 جامعه ی امروز مارا گرفته است اینکه شما به تاریخ گذشته می پردازید نیاز

 جوان امروز نیست هرچه شد،شد ،هرچه بود کردند چه ربطی به من دارد که شما

  مارادر فضای تاریخ گذشته می برید که فلانی چنین کرد وچنان شد... وظیفه ی

 امروز وآینده ی من زمین مانده واین چیزهایی است که مشکلات منابر ومساجد

 وسخنرانی های ماست.

بیماری های روحی وافسردگی ها زمانی به وجود می آید که انسان ازحد تعادل

خارج شود وقتی که درمباحث اخلاقی، اجتماعی واقتصادی افراط وتفریط شود.

اسلام معتقد به اعتدال درتمام امورات است هرجایی که این اعتدال برهم بخورد

خانواده دچار به هم ریختگی روحی وروانی می شود وتمام استرس ها نشات گرفته

 ازهمین افراط وتفریط های کارهای ماست.

ماه رمضان ایستگاه ویژه ایست که انسان ها تا حدودی متعادل شوند ارزیابی جسمی

 وروحی انجام دهند، یازده ماه گذشته ی خودرا ارزیابی کنند وبرای مسیرهای بعدی زندگی

 وفرصت های باقی مانده ی عمرعاقلانه تصمیم گیری کنند.

دردین ما اصلا بحث کمیت مطرح نیست بلکه کیفیت است که اساس قبول اعمال واقع

 می شود. اسلام سیاه لشکر نمی خواهد دورکعت نمازعالم(باتوجه) برابراست با

 هفتادرکعت نمازجاهل(بدون توجه) حج، انفاق وسایراعمال توصیه شده هم به همین

 صورت است. خواندن وتفسیر آیات مربوط به خانواده یا مسائل اجتماعی اقتصادی

والبته تفهیم آن بسیار ارزشمندتر از خواندن یک جز قرآن دریک روز می باشد.

فلسفه های مغز ودرون روزه داری فراتراز تنها خواندن قرآن وادعیه وسایر اذکار

 است چه اینکه این موضوعات پوسته ی ظاهری دین وشرع است.

مسئله ی دیگر افطاری دادن هاست، درکجای دین محمد(ص) آمده است که این

فریضه ی مقدس با تشریفات انجام شود نفس افطاری دادن مهم است ولو اینکه

 تنها نان وپنیر ساده ای باشد وچه افطاری دادن هایی که نه تنها اجری را به دنبال

 ندارد بلکه باعث گناه وآلودگی هم می شود این چشم وهم چشمی ها وآداب بی مورد

من درآوردی باعث می شود این سنت الهی به دست فراموشی سپرده شود.

مختصراینکه دستورات دینی ما باید از آلودگی هایی چون خرافات وتشریفات و

 بدعت ها پاکسازی شود وگرنه اینکه بعداز ماه رمضان خساست ها همان- بداخلاقی ها

 همان- غیبت ها همان- نابرابری ها همان و... باشد بازهم این فرصتیست که بیهوده

 هدر رفته است یعنی چیزی برای تمام عمر کسب نکرده ایم...

این بزرگترین ظلم به اسلام ومکتب پیامبراست که جوان ها رفتارهاوگفتارهایی

را که من نوعی ازاسلام نشناختم ونفهمیدم ببینند وبشنوند ومتنفر ازآن شوند اینکه

اسلام به من وکام من تفسیر شود باید با شفاف سازی هاوحقایق باطن دین جوانان

 را بادین محمدی آشتی داد وصد البته ماه مبارک رمضان فرصت استثنایی برای

 این امرمهم است والسلام.